..ตัวเธอเอง..

posted on 04 May 2008 13:24 by rabbyinthemoon

..เพราะชั้นเชื่อเธอทุกอย่าง มันถึงทำให้ชั้นเสียใจอยู่อย่างนี้...

เธอเคยบอกเองว่า ความรุ้สึกของเธอที่มีต่อเค้ามันมะใช่ในรูบแบบนั้น

เป็นแค่ความรุ้สึกที่คิดแบบคนในครอบครัวที่ห่วงใยกันแค่นั้น

แต่ทุกการกระทำ คำพูดและความคิดของเธอ ที่ผ่านมา

มะเหนเหมือนอย่างที่เธอเคยบอกกับชั้นซักนิด

เธอไม่ต้องการให้เค้ามีคนอื่น เพราะเธอกลัวว่าความสำคัญของเธอจะลดลง...

เธอไม่อยากให้เค้าแคร์ใครมากกว่าเธอ...ทั้งที่ก้อบอกกับชั้นว่า

เธอพอใจแค่ว่าเค้าได้เจอคนที่ดูเเลเค้าได้ ห่วงและรักเค้าจิงๆ

แต่เมื่อถึงเวลาที่เค้ามีคนที่สามารถดูแลเค้าได้ เธอกลับเลือกที่จะรั้งเค้าไว้เปนของเธอคนเดียว

เอาแต่ใจตัวเองไปหน่อยมั้ย?? " ถ้าคนมากขึ้น ตัวหารก้อเยอะขึ้น " นี่คือคำพูดจากเธอ

แล้วที่ผ่านมา กับชั้นคืออะรัย... เสียใจของเธอ ขอโทดของเธอ มันมะทำให้ชั้นดีขึ้น

ทุกวันนี้ ชั้นก้อคิดถึงแต่เธอ และชั้นก้ออยู่ในสถานะที่ต้องรับฟังเรื่องของเธอและเค้าเสมอ

ก้อผิดเองที่ชั้นมะเลือกที่ปฏิเสธมัน...

เพียงแค่มันยากสำหรับชั้นที่จาเชื่อใจใครได้ใหม่เท่านั้นเอง

.

.

.

หมดชีวิตฉันให้เธอ แต่วันนี้หัวใจเธอให้เขา
คำว่ารัก อีกคำว่าเรา มันเป็นเพียงละคร แค่ตอนอยู่กับฉัน

ทุกครั้งที่ละสายตา เวลาห่างกันทุกที ฉันคนนี้กลายเป็นตัวอะไร ฉันรู้ว่ารักสวยงาม

ฉันรู้ว่ารักคือไฟ ที่เผาทำลายคนให้เหมือนตายเพราะเธอ

เจออะไรที่หนักหนามาทั้งชีวิต ก็คิดไปว่าเธอคือคนคนนั้น ที่จะไม่ทำให้ใจปวดร้าว

หมดชีวิตฉันให้เธอ แต่วันนี้หัวใจเธอให้เขา
คำว่ารัก อีกคำว่าเรา เอามันไปไกลๆ ไม่ต้องมาบอก


พอแล้วที่ให้เธอ จะไม่เผลอทำตัวให้อ่อนไหว

คำว่าเหงา แต่คงไม่ตาย เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้วเธอ

ไม่ต้องมาหาวิธี ทำดีเมื่อตอนสายไป รู้เอาไว้ฉันก็ยังเป็นคน โดนซัดมาแล้วหลายที ไม่มีอะไรต้องทน
ใจนี้มันป่นไปไม่เหลือก็เพราะเธอ

.

.

.

ขอบคุนจิงๆรักแรกของชั้น

 

 

--This is My Space--

posted on 19 Apr 2008 18:15 by rabbyinthemoon

 ในที่สุด . . . เราก้อมีที่ของเราจิงๆแล้วสินะ . .

- -ไม่มีใครรู้ว่าเราอยู่ที่นี้ - -

เรื่องราวของเราจะถูกถ่ายทอดผ่านตัวหนังสือ...

เรื่องราวที่เค้าคนนั้นคงไม่มีวันจะได้รู้

ความรู้สึกของเรามันคงออกมาจากหัวใจได้ซักทีนะ . .